De Warrah was een vriendelijke wolf. Kenmerkende eigenschapen waren zijn vriendelijkheid en nieuwgierigheid wat eigenschappen waren die tot en eigenschap die tot zijn uitsterven leidde. De Warrah was de eerste hondachtigen die door menselijke handelingen tot uitsterven is gebracht. Het verhaal van de Warrah vertelt ons meer dan alleen over het bijzondere dier het vertelt ons ook op wat voor menselijke handelingen van invloed zijn op ecologische landschappen.
The Warrah waren inheemse wolven op de Falklandeilanden (een eilandengroep in de zuidelijke Atlantische Oceaan of Argentijnse zee). Op 27 januari 1680 waren ze voor het eerst ontdekt toen John Strong (een Engelse marinier) met zijn boot aan het eiland stranden. Ze waren zo vriendelijk en nieuwsgierig dat sommigen zelfs naar binnenkomende boten zwommen om ze te begroeten.
De plek waar ze vandaan kwamen waren de Falkland eilanden 300 mijl van de kust van Argentinië. Het is een afgelegen eiland met zeevogels en pinguïns om ze gezelschap te houden. Ook al wordt er overgesproken als een wolf en had de Warrah kenmerken van zowel wolf als die van een vos.
Hier kwamen westerse boten de Warrah tegen. Een van de eilandbezoekers tijdens de HMS Beagle was Charles Darwin die was verbijsterd van het bestaan van de Warrah op zo’n afgelegen eiland en maakte een grimmige voorspelling dat de Warrah binnen een paar jaar uitgestorven zou zijn.
In die tijdsperiode werd op de Warrah gejaagd voor de Noord–Amerikaanse bonthandel. In 1839 was er door een bontbedrijf een schip naar het eiland gestuurd om hun huid te verzamelen. In het hetzelfde jaar was er een record aan bontwinkels in New York. En werd er gesteld dat door jagers de soort bijna tot uitsterven was gejaagd.
In 1833 onder Britse heerschappij. Het werd vooral gebruikt als een plek voor bevoorraden of repareren voor voorbijgaande schepen. Rond 1850 werden schapen naar het eiland toegebracht voor wolproductie. Hiervoor werden de Warrah als een bedreiging gezien. Ondanks de Warrah geen tastbaar gevaar vormde besloot de Britse overheid premie op hen te geven. Omdat de Warrah zo tam waren was het makkelijk ze te vangen en werden gelokt met vlees en vervolgens doodgestoken of doodgeslagen. Hierdoor werd Darwins voorspelling werkelijkheid en in 1876 was de Falklandwolf uitgestorven.
Hoe het gekomen is dat de Warrah op de Falklandeilanden gekomen waren is nooit helemaal vastgesteld. Mogelijk door vegetatie of dat ze waren overgestoken van het vasteland via een landbrug op het moment dat de zee laag was en waren komen te zitten toen het zeeniveau weer steeg. Er is nog een theorie omdat de Warrah alleen maar op de Falklandeilanden waren gekomen is doordat prehistorische mensen doordat ze zo vriendelijk waren meegenomen zijn naar de eilanden.
Na het uitsterven van de Warrah breidden de schapenhouderij en Britse kolonisatie zich uit.
